توهین و تحقیر کارکنان و کارمندان در ادارت توسط مدیران و روسای ادارات تقریباً به یک امر عادی تبدیل شده و این گونه رفتارها به نوعی حق برای روسا درآمده است . دیگر داد و فریاد کردن مدیران برای کارمندان امری عادی شده است . این روند به قدری در کشور ما جا افتاده که دیگر به یک فرهنگ تبدیل شده است امروزه هر کسی که تو سری خوردنش بیشتر و بهتر باشد در پایان ماه ، پاداش بیشتری می گیرد و تازگی ها برای تو سری خوردن از مدیران بین کارمندان رقابت ایجاد شده است . (لطفاً ادامه مطلب را مطالعه فرمائید . )

 خوب که گوش کن. می شنوی؟!

ــ انگار از دور دست ها صدایی می رسد. صدایی محزون و غریب.

اما نه.! انگار صدا خیلی دور نیست. همین نزدیکی هاست. چه می گوید؟

(( کیست مرا یاری کند ...........))

سلام و بازهم سلام ، وبلاگ در جستجوی عدالت برای بار دوم راه اندازی شد . وبلاگ در جستجوی عدالت که مدتی ، بنا به دلایلی تعطیل شده بود بازهم راه اندازی شد و امیدوارم که این اتفاق دوباره نیافتاد . و وبلاگ بتواند تا مدتها به کار خود ادامه بدهد . کار وبلاگ قبلی از نظر خودم به عنوان یک بیننده هر چند خوب نبود اما برای آن تلاش و کوشش فراوانی کرده بودم . در وبلاگ قبلی من دوستان زیاد و خوبی پیدا کردم که امیدوارم در کار این وبلاگ نیز مرا یاری کنند و مشوقی باشند برای روزها سختی که در پیش رو دارم . دوستان عزیزم من تنها و تنها یک شهروند و یک بنده خدا هستم که البته تنها افتخارم نیز همین است که بنده خدا هستم . من فقط و فقط بدنبال عدالت می گردم ، عدالتی که در هر دین و آیین و مذهبی محترم است . عدالتی که  به انسانیت معنا و مفهوم می دهد. عدالتی که اگر نباشد جامعه ، روابط انسانی ، دوستی و همه و همه رنگ خواهند باخت و جامعه ما به جنگلی تبدیل می شود که در آن فقط حیوانات می توانند زندگی کنند و زنده بمانند . من می خواهم به خودم ، به شما و به همه یادآوری کنم که گاهی نگاهی به زیر پایمان داشته باشیم مبادا زیر پایمان حق و حقوق بچۀ یتیمی باشد که ما با آن برای فرزند خودمان پوشاک و .... خریده ایم . ، می خواهم به برخی از آقایان یادآوری کنم که ما هم آدم هستیم و حق زندگی داریم ایکاش وقتی با ماشین پلاک دولتی به عروسی تشریف می برند ما را هم تا جایی برسانند ، که سرما نخوریم ، می خواهم بگویم ، هیئت داران عزیزی که برای حسین و بنام حسین ریخت و پاش می کنید مگر نمی دانید ، حسین برای چه قیام کرد . مگر سر راهتان فقیری را که از سرما تمام وجودش می لرزید ندیدید . چرا به ندای زنی که برای مداوای بیماری فرزندش حاضر به هر کاری بود لبیک یا علی و یا حسین نگفتید ، کجای قیام حسین گفته شده است که شام عزای حسین را به من و امثال منی بدهید که سالی به دوازده ماه نمی دانیم سرما و گرما یعنی چه ............ آری من بازهم با همان سبک و سیاق قبلی به کارم ادامه می دهم و امید دارم شما هم من را یاری کنید . من به هیچ فرقه ، گروه و فرد و ..... وابستگی ندارم ، من فقط بدنبال عدالت می گردم ، عدالتی که برای همه و همه باشد نه برای آقایان و خانمهایی که به خیالشان زندگی و دنیا و بشریت در خدمت آنها است .